۲۸ مهر ۱۳۹۸
مهر ۲۸, ۱۳۹۸

آب سیاه

مهر ۲۸, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

آب سیاه

گلوکوم نام دیگر بیماری آب سیاه است که یکی از عوامل اصلی نابینایی می باشد. در افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، مایع درون چشم افزایش می یابد و منجر به آسیب دیدن چشم خواهد شد. ( چشم پزشکی کرج )

این بیماری علائم متفاوتی دارد، اما شایع ترین آنها از دست دادن بینایی محیطی، تاری ناگهانی و درد چشم می باشد.

آب سیاه به تدریج صورت می گیرد، به همین دلیل بسیاری از مردم نمی دانند بینایی آنها دچار مشکل شده و زمانی متوجه می شوند که خیلی دیر شده است.

در صورتی که آب سیاه درمان نشود، بیماری گسترش یافته و منجر به از دست دادن کامل بینایی خواهد شد.

آب سیاه
چه افرادی در معرض ابتلا به آب سیاه هستند ؟

احتمال بروز این بیماری در همه وجود دارد اما برخی افراد بیشتر در معرض خطر هستند. افزایش سن، یکی از عواملی است که احتمال بروز آب سیاه را بیشتر می کند، به همین دلیل افراد بالای ۴۰ سال بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری می باشند. افرادی که فشار چشم بالایی دارند نیز از جمله این افراد هستند.

عواملی چون دیابت، نزدیک بینی، فشار خون بالا، نژاد، قومیت و جنسیت نیز امکان بروز گلوکوم را افزایش می دهند. همچنین این بیماری ممکن است بر اثر عوامل وراثتی نیز پدید آید.
آب سیاه چیست ؟

عصب بینایی باعث انتقال اطلاعات بصری از چشم به مغز خواهد شد. فشاری که آب سیاه به روی عصب بینایی وارد می کند، منجر به آسیب دیدن آن شده و در نهایت در دید افراد اختلال ایجاد می کند.

آب سیاه در ابتدا موجب کاهش دید مرکزی می شود و در نهایت منجر به کوری دائمی خواهد شد. این بیماری ممکن است در یک یا هر دو چشم رخ دهد.

لازم به ذکر است بینایی از دست رفته بر اثر آب سیاه، غیر قابل جبران و برگشت ناپذیر است، بنابراین شناسایی و درمان به موقع آن از اهمیت بالایی برخوردار است.

آب سیاه
انواع آب سیاه

آب سیاه شامل دو دسته اصلی می شود:

آب سیاه زاویه باز

شایع ترین نوع آب سیاه ، گلوکوم زاویه باز است. این نوع گلوکوم علائم ناگهانی و حادی ندارد و بدون درد می باشد. تنها علامت آن، کاهش میدان بینایی و تغییرات عصب بینایی است.

آب سیاه زاویه بسته

این نوع گلوکوم رایج نیست. طی این بیماری مردمک مسدود شده و مایع زلالیه در پشت آن جمع خواهد شد. در نهایت موجب جلو رفتن عنبیه و بسته شدن زاویه چشم می شود.
درمان آب سیاه

به طور کلی، استفاده روزانه از قطره چشمی، موجب کاهش علائم و جلوگیری از پیشرفت بیماری خواهد شد. برای درمان این بیماری در ابتدا از دارو استفاده می شود. دارو ها موجب کاهش تولید یا افزایش خروج مایع می شوند و به همین دلیل فشار چشم کم شده و از ضعیف شدن بیشتر چشم جلوگیری خواهد کرد.

در صورتی که فرد از دارو درمانی نتایج مطلوبی کسب نکند، از لیزر یا جراحی استفاده خواهد شد.